Home

Mijn verblijf hier eindigt dan nu toch echt... Vorige week stond in het teken van afscheid van Liebenhaus met het organiseren van een oud Hollandse spelletjesdag op woensdag wat ontaarde in een mega-watergevecht en donderdag gingen de kinderen naar ‘huis’, veelal een pleeggezin. Ze hadden er zin in en het was goed te zien waar ze de komende twee weken hun tijd door gaan brengen. Een mooi passend afscheid voor hen en voor ons.

De afgelopen week mijn eigen afscheid van Zuid-Afrika gehad met een weekje relaxen aan de Wild Coast met leuke mensen, goede hostels, zon, watervallen, strand en veel locals. Heerlijk om zo af te sluiten na toch wel laatste intensieve weken Liebenhaus.

Vanochtend was het heerlijk rustig in het kinderhuis en een echte knuffelochtend gehad. Alle kids lief en knuffelig en zelfs met z’n achten in de auto naar school geen ruzie, dat komt niet vaak voor dus lekker genieten. Mijn knuffelquotum heb ik voorlopig wel weer binnen :)

De afgelopen weken het leervermogen van de kinderen kunnen bestuderen. Ze zijn hier goed in visualiseren en kopiëren maar bijvoorbeeld tafels stampen of een kubusje in elkaar zetten is bijna onmogelijk. Boekjes zonder plaatjes (zelfs onder de 15 jarigen) zijn niet populair maar puzzeltjes en memory weer wel.

Van het onderwijs ben ik niet echt onder de indruk. Elke keer weer als we ‘smiddags huiswerkles geven valt het niveau me tegen. Jongens van 12 die niet de dagen van de week kunnen opzeggen. Het maken van sommetje met optellen gaat nog wel maar aftrekken wordt al erg lastig en de tafels zijn een ramp. Schrijven en lezen gaat met horten en stoten. Als ik dit vergelijk met het niveau van mijn neefje en nichtje dan is het toch wel belabberd.

Onze vijfde week gaat hier in en het werken met de kinderen gaat steeds makkelijker en relaxter, je raakt bekend met het ritme, je weet beter hoe de kinderen reageren, hoe je zelf moet reageren en er zijn meer gesprekken met de oudere jongens.

In materieel opzicht hebben de jongens het niet slecht. Ze krijgen goed te eten en op vrijdag een klein beetje zakgeld waarmee ze een zakje chips of wat snoep kunnen kopen, en er komt aardig wat kleding binnen bij het kinderhuis waar ze spullen uit kunnen zoeken.

En dan nu met foto's!

De derde week Liebenhaus is achter de rug en het is al bijna maart. Wat gaat de tijd snel! We kregen de kriebels om aan de slag te gaan met het sponsorgeld en zo zijn we de afgelopen week gestart met het opknappen van de May Holland hal (zie foto’s)

Voor het sponsorgeld hebben we de volgende nuttige en goede doelen bedacht:

De derde week Liebenhaus is achter de rug en het is al bijna maart. Wat gaat de tijd snel! We kregen de kriebels om aan de slag te gaan met het sponsorgeld en zo zijn we de afgelopen week gestart met het opknappen van de May Holland hal (zie foto’s)

Voor het sponsorgeld hebben we de volgende nuttige en goede doelen bedacht:

We komen al aardig in het ritme van het kinderhuis, sterker nog het lijkt of we er al tijden onderdeel van uitmaken. Het tehuis heeft gevraagd of we ook kunnen helpen bij het ochtendprogramma; opstaan om 6 uur, kinderen wassen, aankleden, eten en naar school brengen. Het meest praktisch blijkt om in twee groepjes in twee shifts te gaan werken. De ochtendshift van 6 tot 12 met het ochtendprogramma van 6 tot 8u en daarna klusjes in huis doen (verfen, schuren, opruimen, etc) en de middagshift van 12 tot 18u als de kinderen terug uit school zijn. Dit lijkt de meest efficiënte invulling met de kinderen en zo hebben wij ook of een hele relaxte ochtend of een vrije middag, tja het leven hier is nog niet zo zwaar :).

De eerste week zit er op en het vertrouwde gevoel van dat het lijkt of je ergens ' al tijden bent en toch ook weer niet'  is er weer. Woensdag zijn we begonnen en de tip van de leiding was om de eerste dagen gewoon vooral te kijken en het ritme van het kinderhuis op te pakken.... En dan loop je opeens rond in het kinderhuis en zit je midden in Afrika J. De kleine kinderen zijn net van die aapjes; schattig, gekke gezichten trekken en echte acrobaten. De eerste dag was het de dag van het vliegers maken: een papieren A4-tje, wat gebroken garen en een stokje. De simpele dingen zijn toch vaak het leukst....

De kleine kids hangen vanaf dag één om je nek, de oudere jongens van 15 en 16 zijn een stuk afstandelijker. Pas gisteren maakte ik met hen wat contact, zij gaan erg hun eigen gang dus het is ook okee.  

Nog een paar uur en het is zover, op naar Port Elizabeth! Vanavond om 19.00 met Iberia naar Madrid en vanaf daar met een nachtvlucht naar Johannesburg. Aansluitend een vlucht naar Port Elizabeth waar ik maandag rond 14.00 aankom.
Mis ik nou net het tv-moment van het jaar met Peter R. de Vries met het Joran-Holloway verhaal! Tja, een mens kan nou eenmaal niet alles hebben blijkt maar weer....

Maandag is het plan dat we direct die dag het weeshuis bezoeken. Het blijft nog wel onwerkelijk om me voor te stellen hoe het daar is. Ik ga er natuurlijk heen om te werken maar aan de andere kant kan ik wel weer lekker twee maanden op slippers rondlopen :). Het is hoogzomer daar en rond de 35 graden, dus volop vitamine C!

Opstarten
De afgelopen tijd was een periode van plannen maken en knopen doorhakken met als uitkomst dat ik in febr en mrt als vrijwilliger ga werken voor een kinderweeshuis (het Liebenhaus) in Port Elizabeth (PE), Zuid-Afrika. Wel weer even schakelen zo net na een lange vakantie in Malawi en Mozambique en het bijkomen van Afrika, en dan nu al weer bezig met het volgende Afrika-plan. Maar heb er weer ruimte voor en begin er lekker in te komen, dus de hoogste tijd om mijn eigen weblog te starten!

Afgelopen zaterdag mijn 'officiele start' gehad met een introductiedag van Be More in Nijmegen. Wat een leuke groep vrijwilligers (allemaal vrouwen natuurlijk!! :o)). Iedereen met z'n eigen motivatie, diverse ervaring en veel enthousiasme. Heb erg veel zin in mijn project en de andere vrijwilligers zullen denk ik zeker bijdragen aan een mooie nieuwe ervaring daar.